Revalideren in Maartenshof voelt als warm bad

Interview met cliënt mevrouw Immink-Blikkendaal

Toen mevrouw Immink-Blikkendaal een kopje thee wilde pakken, kwam ze in haar keuken ten val. Ze brak haar knie en kwam niet meer overeind. Toch kreeg ze het voor elkaar de alarmcentrale te bellen. In het Martini Ziekenhuis volgde een operatie. Kort daarop kon het revalideren in expertisecentrum Maartenshof beginnen. Mevrouw Immink vertelt dat de tijd daar snel voorbij ging.

Helemaal op haar plek

“In het ziekenhuis vertelde de arts mij dat ik twee maanden niet thuis zou kunnen wonen. Daar schrok ik wel van! Ik vind het fijn om op mezelf te wonen en wou natuurlijk zo snel mogelijk naar mijn eigen huis. Omdat ik sinds mijn val afhankelijk was van andere mensen, zat er niks anders op dan de situatie te accepteren.” Toen mevrouw Immink in Maartenshof arriveerde, voelde ze zich gelukkig al gauw thuis. “Ik kreeg direct een eigen kamer met badkamer, waardoor ik veel privacy had. Eten deden we gezamenlijk in de sfeervolle zaal beneden. De maaltijden waren altijd heerlijk!”

Geboren voor het vak

De begeleiding in Maartenshof stimuleert revalidanten om zoveel mogelijk zelf te doen. “Dat is aan de ene kant heel fijn, want daardoor vliegen de dagen voorbij. Tegelijkertijd kost het ontzettend veel energie. Mijn lichaam wou niet, maar met mijn verstand wist ik dat dit de enige manier was om er weer bovenop te komen.” Mevrouw beaamt dat daar doorzettingsvermogen voor nodig is. “Mijn vrienden en het personeel van Maartenshof hebben me er doorheen gesleept. Het was bijzonder om te zien dat de medewerkers altijd vriendelijk en geduldig bleven. Ik had het gevoel dat ik in een warm bad was terecht gekomen. Ze waren vol medeleven en warmte en stimuleerden me op de juiste momenten. De medewerkers zijn echt geboren voor dit vak.”

Fysiek en mentaal sterker worden

Mevrouw bracht tijdens haar revalidatieperiode vele uren door in de fysiotherapiezaal. “Mijn spieren, en ook de rest van mijn lichaam, werden daardoor weer krachtiger en ook mentaal werd ik sterker. Al doende leerde ik verschillende mensen beter kennen. Dat vond ik soms wel moeilijk. Iedereen heeft zijn of haar eigen verhaal en meestal heeft iemand iets naars meegemaakt. Ik vond het lastig om me dat niet persoonlijk aan te trekken.”

Met een gerust gevoel naar huis

Na twee maanden kon mevrouw Immink weer naar huis. “Ik heb veel handvatten meegekregen om me thuis te kunnen redden. Ondanks dat het even wennen was, zat ik gauw weer in het ritme. De fysiotherapie die ik in Maartenshof kreeg, gaat nu thuis gewoon door. Dat is allemaal heel fijn geregeld.” Wel moet mevrouw nog even doorzetten om een kleine mijlpaal te bereiken. “Ik wil heel graag een hapje eten in Maartenshof, maar dat lukt nu nog niet. Ik wil er namelijk zelfstandig met de auto heen kunnen. Zodra ik dat weer kan, ben ik tevreden!”

>> Klik hier om terug te keren naar alle artikelen van de nieuwsbrief